Het lijkt op exotische ochtendgymnastiek, maar het ging Hilde niet om de lenigheid van de deelnemers, maar om de soepelheid van de wilgentakken.
Het vlechten van een mooie, bolle tipi, waarbij de staanders oversteken (en dus niet in een bosje de lucht in steken) is een kunst die Hilde inmiddels heeft geperfectioneerd.
De nieuwe uitdaging was het vlechten van een soort doolhof voor de peulen en de bonen. Het nadeel van een tipi is dat je niet meer bij het midden kunt, vandaar het experiment met het doolhof: ronde vormen voor stabiliteit, en zo gevormd dat ze heel organisch in elkaar grijpen. De kapucijners staan er inmiddels bij geplant, dus over een tijdje is het geraamte van wilgen aan het oog onttrokken en staat er een groen en bloeiend klimrek.
Voor wie er niet bij was: alle vlechtwerken zijn te bewonderen als het Landje is geopend – bijvoorbeeld zondagmiddag van 14.00 tot 17.00 uur, of tijdens een werkochtend op woensdagochtend of vrijdagochtend tussen 10.00 en 12.00 uur.